Βίος και Πολιτεία (1987)
Ο Νίκος Περάκης, ίσως στην καλύτερη στιγμή της καριέρας του που αποτελεί συνέχεια του "Λούφα και παραλλαγή"

Παρακολουθήστε την ταινία

Λίγα λόγια

Λίγα λόγια

Ίσως η πιο ολοκληρωμένη απόπειρα επιτυχούς σάτυρας στην ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου.

Η συνέχεια της Λούφας και Παραλλαγής (1984), κλείνοντας σε λίγο καιρό 30 χρόνια ζωής, παραμένει τόσο «φρέσκια» και επίκαιρη ακόμη και στο σήμερα, παρουσιάζοντας με έναν άκρως κωμικοτραγικό αλλά συνάμα προφητικό τρόπο την εξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας από τη μεταπολίτευση και μετά (ειδικότερα εάν αναλογιστούμε ότι γυρίστηκε την περίοδο της παντοδυναμίας των «πρασινοφρουρών» και του άκρατου λαϊκισμού). Πηγή: Protagon.gr

Μία ανατρεπτική κωμωδία καταστάσεων με άρτια δομή και ανάπτυξη, αριστοτεχνικού σεναρίου, εύστοχης κριτικής σε πρόσωπα και καταστάσεις της κοινωνικό-πολιτικής επικαιρότητας όπως και του νεοελληνικού παραλόγου, μια τρομερά πικρή, μελαγχολική αλλά συγχρόνως αληθινή ταινία με εξαιρετικές ατάκες που εκτοξεύονται πολύ εύστοχα και δυναμικά από το πραγματικά σπουδαίο cast ηθοποιών σε πρώτους και δεύτερους πρωταγωνιστικούς ρόλους. 

Πλοκή

Ο Μιχάλης Καραμάνος (Γιώργος Κιμούλης), ομογενής από την Τασκένδη, είναι ένας ιδιοφυής ηλεκτρονικός, που εργάζεται στον Τηλεπικοινωνιακό Οργανισμό Ελλάδος (ΤΟΕ) (προφανής αναφορά στον ΟΤΕ). 

Μια μέρα μπαίνει στο γραφείο του διευθυντή του ΤΟΕ (Δημήτρης Καλλιβωκάς), τον συλλαμβάνει όμηρο και απαιτεί να εκφωνήσει ένα διάγγελμα στην κρατική τηλεόραση καταγγέλλοντας «την κυβερνητική πολιτική και τις σχέσεις πολίτη-πολιτείας», δέκα λεπτά πριν τη μετάδοση ενός πολύ σημαντικού ποδοσφαιρικού αγώνα της Εθνικής Ελλάδος απειλώντας να ανατινάξει το κτίριο του ΤΟΕ με έναν εκρηκτικό μηχανισμό. Ο εκρηκτικός μηχανισμός είναι συνδεδεμένος με έναν υπολογιστή, ο οποίος κάθε 15 λεπτά θέτει ένα πρόβλημα που, αν δεν απαντηθεί, θα πυροδοτηθεί η βόμβα. 

Τα προβλήματα είναι πολύ δύσκολα και τεχνικά ώστε να μπορεί να τα απαντήσει μόνο ο Καραμάνος. Η αστυνομία σε έρευνα στο σπίτι του ανακαλύπτει πως δεν έχει φίλους και οι πιο κοντινοί του άνθρωποι ήταν αυτοί με τους οποίους υπηρέτησε στο στρατό την περίοδο της Δικτατορίας (βλ. Λούφα και παραλλαγή). Αρχίζει λοιπόν μια εκστρατεία για να τους βρει και τους πάει να τον μεταπείσουν. Όπως αποκαλύπτεται στη συνέχεια, οι περισσότεροι είναι πλέον καλά βολεμένοι μέσα στο σύστημα.

Trivia

  • Αν και η ταινία αποτελεί συνέχεια της Λούφας και παραλλαγής, με τους ίδιους βασικούς χαρακτήρες, ωστόσο ερμηνεύεται από διαφορετικούς ηθοποιούς, καθώς τα γεγονότα διαδραματίζονται 20 χρόνια μετά. Οι μόνοι ηθοποιοί που είναι κοινοί και στις δύο ταινίες είναι η Rocky Taylor, που παίζει τη Cindy, η Ρίτα Λαμπρινού, που παίζει τη μητέρα του Λάμπρου, και ο Γιώργος Κιμούλης ο οποίος όμως υποδύεται διαφορετικό χαρακτήρα σε κάθε ταινία. Στη Λούφα και παραλλαγή κάνει τον Λάμπρου, ενώ στο BIOS + πολιτεία κάνει τον Καραμάνο.
  • Το BIOS + πολιτεία είναι η πρώτη ελληνική ταινία στην οποία χρησιμοποιείται ως κεντρικό στοιχείο της πλοκής ένας υπολογιστής ενώ αποτελεί επίσης και το κεντρικό στοιχείο της αφίσας της ταινίας.
  • Ο υπολογιστής που εμφανίζεται στην ταινία είναι ένας Olivetti M24, συμβατός με IBM PC, με επεξεργαστή Intel 8086, μνήμη 640 kB και λειτουργικό σύστημα MS-DOS.
  • Ο τίτλος της ταινίας κάνει λογοπαίγνιο με τη φράση «βίος και πολιτεία» και τον πληροφορικό όρο BIOS δηλαδή «το Basic Input Output System, η ψυχή του υπολογιστή, το βασικό του σύστημα», όπως εξηγεί ο Καραμάνος στον προϊστάμενό του.
  • Το πρόγραμμα του υπολογιστή, το οποίο βλέπουμε σε πολυάριθμες σκηνές να πετάει σπιρτόζικες ατάκες, δημιουργήθηκε ειδικά για τις ανάγκες της ταινίες από την Olivetti Ελλάς, η οποία διέθεσε τους τεχνικούς της για μία εβδομάδα αποκλειστικά για τη συγγραφή του προγράμματος.
  • Ο πάντα προφητικός Περάκης, που ασχολείτο επίσης με τους υπολογιστές, θέτει ήδη από το 1987 για πρώτη φορά ηθικά ζητήματα για τη συλλογή προσωπικών δεδομένων. Βάζει τον Καραμάνο να αναφέρει το παράδειγμα κάποιου που ζητάει από τις πληροφορίες καταλόγου το τηλέφωνο ενός γιατρού επειδή έχει καρδιοπάθεια. «Αυτό το στοιχείο μπορεί να το μάθει κάποιος και να το εκμεταλλευτεί. Π.χ. να τον απολύσουν από τη δουλειά του, ή να μην τον ασφαλίζει κανείς, ή να μην του δίνει βερεσέ ο μπακάλης», λέει ο Καραμάνος. Κι όταν ο προϊστάμενός του χαρακτηρίζει το σκεπτικό του υπερβολικό, ο Καραμάνος απαντά: «Υπερβολικό; Σε λίγο ακόμα και οι Έβγες (ψιλικατζίδικα) θα έχουν υπολογιστή, πιο γρήγορα μάλιστα και από το Δημόσιο».
  • Η ταινία είχε μεγάλη απήχηση στους φίλους των υπολογιστών. Το περιοδικό MICROmad, ένα από τα πρώτα τεχνικά περιοδικά αποκλειστικά για υπολογιστές στην Ελλάδα, της έκανε δύο συνεχόμενα αφιερώματα. Το πρώτο αφιέρωμα ήταν στο τεύχος 16 (Δεκέμβριος 1987) το οποίο μάλιστα είχε ως εξώφυλλο την αφίσα της ταινίας, ενώ στο επόμενο τεύχος φιλοξένησε συνέντευξη του Παύλου Κοντογιαννίδη σχετικά με την ταινία και τους υπολογιστές.
  • Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1987-1988 και έκοψε 200.000 εισιτήρια (ο αριθμός εισιτηρίων είναι πανελλαδικός και όχι πρώτης προβολής Αθηναϊκών αιθουσών).  Ήρθε στην 1η θέση σε 20 ταινίες.

Το εξώφυλλο του MICROmad

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ;


Θα σου αρέσουν και αυτά

Ρίξε μια ματιά και σε αυτά!